Wyniki badania zostały opublikowane w czasopiśmie Nature i podsumowane w komunikacie prasowym INRS.
SCARF umożliwił rejestrowanie takich zjawisk przejściowych, jak absorpcja w półprzewodnikach i rozmagnesowanie stopów metali, co może przyczynić się do postępu w takich dziedzinach, jak mechanika fal uderzeniowych i opracowywanie nowych leków. Badanie to zostało przeprowadzone przez profesoraJinyanga Lianga z Kanadyjskiego Narodowego Instytutu Badań Naukowych (INRS), znanego z pionierskich prac w dziedzinie ultraszybkiej fotografii.
SCARF różni się od tradycyjnych ultraszybkich kamer tym, że zamiast pobierać pojedyncze klatki i układać je w celu utworzenia obrazów poruszających się obiektów, wykorzystuje technikę, która rejestruje całą sekwencję obrazów za pomocą pojedynczej klatki. Jest to możliwe dzięki metodom obliczeniowym, które pozwalają światłu padać na czujnik kamery w różnym czasie, a następnie dane te są przetwarzane za pomocą specjalnego algorytmu komputerowego, który przekształca każdą z bilionów klatek w wyraźny obraz.
Postęp ten został osiągnięty dzięki zastosowaniu niedrogich i pasywnych komponentów optycznych, dzięki czemu SCARF jest nie tylko innowacyjnym, ale także stosunkowo niedrogim rozwiązaniem o niskim zużyciu energii i wysokiej jakości pomiaru w porównaniu z istniejącymi metodami. Chociaż kamera koncentruje się na zastosowaniach badawczych, trwają już prace nad komercyjnymi wersjami kamery, które mogą być interesujące dla instytucji badawczych i instytucji szkolnictwa wyższego, we współpracy z Axis Photonique i Few-Cycle.