Zorza polarna powstaje w wyniku rozbłysku słonecznego. Rozbłysk uwalnia naładowane elektrycznie cząstki, które oddziałują z cząsteczkami gazu w górnych warstwach atmosfery ziemskiej.
Zorze zwykle pojawiają się jako zielone smugi, ale mogą być również czerwone, niebieskie, fioletowe, różowe i białe.
Zorza polarna jest najczęściej obserwowana w regionach o dużej wysokości geograficznej wokół Arktyki, gdzie nazywana jest zorzą północną (aurora borealis), oraz na Antarktydzie, gdzie znana jest jako zorza południowa (aurora australis).
VIIRS jest czuły na promieniowanie podczerwone w szerokim zakresie spektralnym znanym jako “pasmo dzienno-nocne” (DNB).
Wykorzystuje on odbite światło księżyca, a także źródła naziemne i atmosferyczne do wykrywania światła widzialnego w nocy.
Dlatego światło widzialne emitowane przez zorzę polarną i przechodzące przez ziemską atmosferę jest rejestrowane przez instrument VIIRS i wyświetlane w różnych odcieniach szarości.